Με το testo 312-4 μπορούν να πραγματοποιηθούν γρήγορα και αξιόπιστα οι μετρήσεις μέτριας πίεσης όταν ελέγχεται η πίεση ανάπαυσης και ροής του αερίου και όταν ρυθμίζεται η πίεση του πίδακα σε καυστήρες φυσικού αερίου και λέβητες. Επιπλέον, μπορούν να διεξαχθούν γρήγοροι και νόμιμοι ελέγχοι σε πρόσφατα εγκατεστημένους σωλήνες αερίου (τεστ φορτίου και αεροστεγανότητας) ή σε ήδη χρησιμοποιούμενους σωλήνες (τεστ αντοχής).
Ο έλεγχος του ρυθμιστή της πίεσης του αερίου εξοικονομεί χρόνο και χρήμα στον πελάτη μέσω της αυτόματης, πολύωρης καταγραφής των μετρήσιμων τιμών του testo 312-4 (max. 25.000 μετρήσεις). Η ταυτόχρονη καταγραφή πίεσης και θερμοκρασίας καθιστά δυνατό τον εντοπισμό ασυνήθιστων διακυμάνσεων της πίεσης, οι οποίες αναλύονται μέσω γραφημάτων με το λογισμικό PC και μπορούν έτσι να αναλυθούν εύκολα στον πελάτη.
Επίσης, μπορούν να πραγματοποιηθούν έλεγχοι αντοχής και στεγανότητας σε πόσιμο νερό και νερά αποχέτευσης με τη βοήθεια του πρακτικού αισθητήρα υψηλής πίεσης. Ο εξωτερικός αισθητήρας προστατεύει το όργανο μέτρησης από το νερό και τις υψηλές πιέσεις.
Μετρήσεις πίεσης σε καυστήρες
Ο έλεγχος της πίεσης αερίου στους καυστήρες είναι μία από τις τυπικές μετρήσεις κατά τη διάρκεια των σέρβις οικιακών συστημάτων θέρμανσης. Αυτό περιλαμβάνει τη μέτρηση της πίεσης ροής αερίου και πίεσης ανάπαυσης αερίου του συστήματος. Η πίεση ροής, που ονομάζεται επίσης πίεση παροχής, αναφέρεται στην πίεση αερίου του αερίου που ρέει και της πίεσης ανάπαυσης του στατικού αερίου. Εάν η πίεση ροής για τους λέβητες αερίου είναι ελαφρώς έξω από το εύρος 18 έως 25 mbar, οι ρυθμίσεις δεν πρέπει να γίνουν και η συσκευή δεν πρέπει να τεθεί σε λειτουργία. Αν όμως ο καυστήρας τεθεί σε λειτουργία, δεν θα είναι σε θέση να λειτουργήσει σωστά και, όταν δημιουργηθεί η φλόγα, θα συμβούν μικρές εκρήξεις και τελικά δυσλειτουργίες. Ο καυστήρας θα κλείσει και το σύστημα θέρμανσης θα αποτύχει.
Δοκιμές πίεσης σε σωλήνες αερίου (δοκιμή στεγανότητας, φορτίου)
Ο τεχνικός κανονισμός για τις εγκαταστάσεις αερίου (εν συντομία: TRGI) είναι μια δεσμευτική και ταυτόχρονα σημαντική ρύθμιση για τους ειδικευμένους επαγγελματίες. Το TRGI διέπει τον τρόπο προγραμματισμού, σχεδιασμού, επιδιόρθωσης και συντήρησης των εγκαταστάσεων αερίου. Αυτό ισχύει για όλες τις εγκαταστάσεις αερίου. Ο κανονισμός αυτός προστατεύεται από τη Γερμανική Ένωση Αερίου και Νερού (DVGW). Το TRGI 2008 είναι η τρέχουσα έκδοση. Μεταξύ άλλων, αυτό δηλώνει ότι οι αγωγοί αερίου πρέπει να δοκιμάζονται σύμφωνα με τη φάση κατασκευής (βασικό κέλυφος, ολοκλήρωση και επισκευές). Η δοκιμή φορτίου είναι ένας από τους ελέγχους που παίζουν ρόλο στην εφαρμογή που δηλώνεται εδώ: σε αυτή τη διαδικασία, το υλικό ενός σωλήνα αερίου ελέγχεται για σταθερότητα και οι συνδέσεις για διάρκεια ζωής. Αυτό γίνεται πριν από το ασβέστωμα ή την απόκρυψη των αγωγών αερίου. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής φορτίου, ο πρόσφατα εγκατεστημένος σωλήνας, χωρίς εξαρτήματα ή συσκευές αερίου, τίθεται υπό πίεση 1 bar. Το μέσο δοκιμής είναι αέρας ή αδρανές αέριο. Δεν πρέπει να παρατηρείται πτώση πίεσης κατά τη διάρκεια της δοκιμής, η οποία διαρκεί τουλάχιστον 10 λεπτά.
Δοκιμές πίεσης σε σωλήνες νερού
Σύμφωνα με τους νομικούς κανονισμούς DIN EN 806-4, DIN 1988-7 και DIN 1610, οι σωλήνες πόσιμου νερού και λυμάτων πρέπει να ελέγχονται για διαρροές πριν τεθούν σε λειτουργία μέσω δοκιμής πίεσης με αέρα, αδρανές αέριο ή νερό. Πρέπει επίσης να υποβάλλονται σε δοκιμές φορτίου με αέρα ή αδρανές αέριο. Ωστόσο, για λόγους υγιεινής, είναι καλύτερο οι σωλήνες να παραμείνουν στεγνοί λίγο πριν την έναρξη της λειτουργίας τους και να μην υποβάλλονται σε δοκιμές διαρροής με νερό. Μια δοκιμή πίεσης με αέρα συνιστάται επίσης για να αποφευχθεί η διάβρωση των μεταλλικών υλικών. Η δοκιμή πίεσης χωρίζεται σε δύο εξαρτήματα που σχετίζονται με την πίεση, όπου η πίεση και ο χρόνος δοκιμής εξαρτώνται από τον σκοπό (φορτίο ή διαρροή). Οι διαρροές συνήθως ακούγονται πολύ γρήγορα. Αν είναι δύσκολο να εντοπιστούν οι διαρροές, χρησιμοποιούνται τα συνήθη βοηθητικά εργαλεία και υλικά για σωλήνες αερίου (ψεκασμός ή βούρτσισμα σε διαλύματα αφρισμού).
Μετρήσεις θερμοκρασίας σε θερμαντικά σώματα
Κατά τη μέτρηση των θερμοκρασιών στα θερμαντικά σώματα, η θερμοκρασία ροής και επιστροφής καταγράφεται ιδιαίτερα και αξιολογείται από τους εμπόρους. Η θερμοκρασία ροής ορίζεται ως η θερμοκρασία του μέσου θερμικής μεταφοράς (π.χ. νερού) με το οποίο τροφοδοτείται το σύστημα. Η θερμοκρασία του μέσου που ρέει έξω από το σύστημα ονομάζεται αντιστοίχως η θερμοκρασία επιστροφής. Προκειμένου να αποφευχθούν απώλειες στο σύστημα διανομής θερμότητας και να επιτευχθεί ένα καλύτερο επίπεδο απόδοσης, είναι απαραίτητη η καταγραφή σημείων θερμοκρασίας ροής και επιστροφής. Η εφαρμογή των σχετικών μέτρων οδηγεί τελικά σε υδραυλική προσαρμογή με βάση τις γνώσεις σχετικά με τις θερμοκρασίες ροής και επιστροφής. Αυτό ορίζει μια διαδικασία με την οποία κάθε σώμα ή κύκλωμα θέρμανσης ενός επίπεδου σώματος μέσα σε ένα σύστημα θέρμανσης τροφοδοτείται σε μια καθορισμένη θερμοκρασία ροής με την ακριβή ποσότητα θερμότητας που απαιτείται για την επίτευξη της θερμοκρασίας περιβάλλοντος που απαιτείται για τους μεμονωμένους χώρους. Οι λανθασμένες συνθήκες λειτουργίας θα οδηγήσουν σε υπερβολική κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας και ενέργειας θέρμανσης. Ο γερμανικός κανονισμός εξοικονόμησης ενέργειας (EnEV) απαιτεί υδραυλική ρύθμιση για συστήματα που έχουν εγκατασταθεί ή έχουν αναμορφωθεί για αυτόν ακριβώς τον λόγο.
